Preventie en gezondheidszorg

Voorkomen is beter dan genezen - wat het populaire gezegde in de afgelopen jaren al lang is, is ook steeds meer in gezondheids- en sociaal beleid. Of het nu ziektekostenverzekeraars zijn met bonusprogramma's, aanvullende opleiding voor artsen of het opstellen van een preventiewet - preventie wordt steeds algemener in het publieke debat. De levensverwachting stijgt gestaag, vooral in geïndustrialiseerde landen. Maar mensen kunnen er echt alleen maar van profiteren als de kwaliteit van het leven niet afneemt. Hier is de crux: hoe ouder mensen worden, des te sneller ze last hebben van chronische ziekten. Bovendien is onze levensstijl de afgelopen decennia drastisch veranderd: een eenzijdig dieet, te weinig lichaamsbeweging, roken en alcohol, stress op het werk en het dagelijks leven zijn vaak onze ongezonde metgezellen. Steeds meer mensen worden chronisch ziek. Een ontwikkeling die ook politiek en economisch van enig belang is. Een Europees onderzoek schat bijvoorbeeld dat de kosten die de lidstaten alleen maken voor werkgerelateerde stress, 20 miljard euro bedragen.

Bespaar kosten in het gezondheidssysteem door middel van preventie

In Duitsland worden jaarlijks miljarden euro's uitgegeven aan de behandeling van chronische ziekten van het cardiovasculaire systeem, het skelet en de spieren - een aantal dat volgens gezondheidsdeskundigen sterk zou kunnen worden verminderd door gerichte preventie. Naar schatting kan zeven tot acht procent van de kosten in de gezondheidszorg worden bespaard door alleen hart- en vaatziekten te voorkomen. Het zou ook mogelijk zijn om de voortijdige ziektegerelateerde pensionering van werkneemsters op de arbeidsmarkt tegen te gaan.

Wat betekent preventie?

Preventie en gezondheidsbevordering zijn nauw met elkaar verbonden. De term "preventie" is synoniem met "preventie". Het omvat alle voorzorgsmaatregelen om ziekte, invaliditeit, langdurige zorg en ongevallen te voorkomen of op zijn minst uit te stellen. De nadruk ligt vooral op specifieke risicofactoren en bijdragende randvoorwaarden, evenals strategieën om deze te verminderen.

Dit kan worden bereikt door gedragsverandering van het individu (gedragspreventie) of reorganisatie van de omgevingsomstandigheden (relatieve preventie). Dit laatste wordt vaak bereikt door overheidsmaatregelen en bij gedragspreventie differentiëren deskundigen ook waar passende maatregelen van toepassing zijn:

  • Universele preventie is gericht op de hele bevolking of subgroepen zoals zwangere vrouwen of adolescenten,
  • Selectieve preventie van risicodragers zoals chronisch zieken, rokers of kinderen uit migrantengezinnen,
  • de geïndiceerde / indicatieve preventie van mensen met risicogedrag, bijvoorbeeld adolescenten die door drugsgebruik opvallen.

Bovendien worden preventieve maatregelen ook ingedeeld op basis van waar ze plaatsvinden - zo wordt bijvoorbeeld een onderscheid gemaakt tussen wettelijke maatregelen voor gezinsgerelateerde, schoolgerelateerde of community-based preventie. Waarschijnlijk de meest voorkomende classificatie is dat na de tijd dat preventie plaatsvindt:

  • Primaire preventie: het heeft tot doel schadelijke factoren te elimineren voordat ze überhaupt effectief kunnen zijn. Zodat het kan worden gebruikt, daarom moeten niet alleen schadelijke invloeden worden onderzocht, maar ook - bijvoorbeeld, in educatieve campagnes - bekend worden gemaakt.
  • Secundaire preventie: het gaat om de detectie van ziekten en hun behandeling in een zo vroeg mogelijk stadium - een voorbeeld is kankerscreening.
  • Tertiaire preventie: dit valt aan als de ziekte al is opgetreden en probeert hun verergering, complicaties en gevolgen te voorkomen. Een belangrijke pijler hiervan zijn revalidatiemaatregelen. De limiet voor therapeutische maatregelen is hier echter vloeiend.

Daarom houdt de preventieve geneeskunde zich bezig met maatregelen die dienen om de gezondheid te bewaken en te behouden. De term gezondheidsbevordering richt zich op gezondheid, volgens de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) de staat van volledig lichamelijk, geestelijk en sociaal welzijn.

Alle maatregelen die tot deze aandoening leiden of het niveau van zelfbeschikking vergroten, zijn samengevat onder de term. Dit omvat zowel de ontwikkeling van individuele vaardigheden als gezondheidsbevorderende structuren.

De preventielijn is niet altijd duidelijk - bijvoorbeeld maatregelen op kleuterscholen en scholen die de levensvaardigheden van kinderen bevorderen om bijvoorbeeld later geweld of drugsgebruik te voorkomen, vallen ook onder preventieve maatregelen, hoewel ze zeker doen De gezondheid dienen.

Deel met vrienden

Laat je reactie achter