Ziekte van Graves

De ogen zijn sterk en droog, de keel voelt verdikt en de pols is aan het racen. De schenen zijn gezwollen en de vingergewrichten doen pijn. De arts zal waarschijnlijk de diagnose "Ziekte van Graves" stellen. Deze ziekte kan ook geassocieerd worden met meer discrete symptomen. De ziekte heeft veel namen die zijn gebaseerd op de eerste auteurs - bijvoorbeeld op basis van de Merseburg-arts Graves, de Ierse internist Graves of de Italiaanse chirurg Flajani. Gemeenschappelijk in het Anglo-Saksische gebied zijn "ziekte van Graves" en in andere Europa "ziekte van Graves".

Wat is de ziekte van Graves?

De ziekte van Graves is een van de auto-immuunziekten waarbij het afweersysteem stoffen produceert die niet alleen zijn gericht tegen vreemde indringers, maar ook tegen de eigen stoffen van het lichaam.

Een storing die fatale gevolgen kan hebben: de aangetaste structuren kunnen door deze "auto-antilichamen" worden veranderd of vernietigd, zodat ze hun functie niet langer goed kunnen waarnemen.

Verkeerde immuunafweer

Bij de ziekte van Graves richten deze misplaatste verdedigingen zich voornamelijk op bepaalde oppervlakte-cellen op de schildklier. De hormonen uit de hersenen gaan meestal naar hen toe om de schildklier te vertellen dat er meer hormonen vrijkomen.

De "verkeerde" antilichamen hebben hetzelfde effect en zorgen ervoor dat de schildklier hormonen produceert die volledig losstaan ​​van de werkelijke behoeften. Dit leidt tot de symptomen van hyperthyreoïdie. De ziekte wordt daarom ook immunohyperthyreoïdie genoemd.

De auto-antilichamen kunnen ook gericht zijn op andere lichaamsweefsels die lokale reacties met zwelling veroorzaken. Het meest getroffen zijn spieren, bindweefsel en vetweefsel van de ogen en schenen.

Oorzaken van de ziekte van Graves

De oorzaken in detail zijn nog steeds niet duidelijk; Er wordt echter verondersteld dat verschillende triggers een interactie aangaan. Er wordt gedacht dat naast genetische factoren en stoornissen in het immuunsysteem de volgende aspecten een belangrijke rol spelen:

  • Infecties met virussen of bacteriën
  • Omgevingsinvloeden zoals jodiumvervuiling of roken
  • psychologische factoren zoals stress en hormonale veranderingen (bijvoorbeeld tijdens de puberteit, zwangerschap of menopauze)

De ziekte van Graves komt vaker voor bij andere auto-immuunziekten, bijvoorbeeld diabetes mellitus type 1, chronische polyartritis of een vorm van gastritis (type A gastritis).

Vrouwen krijgen 8 tot 10 keer meer kans dan mannen. Naar schatting is in de westerse geïndustrialiseerde landen ongeveer 1 tot 6 procent van de bevolking getroffen. De ziekte is meestal tussen de 30e en 50e leeftijd van uitbraak, maar zelfs kinderen kunnen ziek worden. In sommige families komt de ziekte vaak voor, wat spreekt voor een erfelijke component.

Deel met vrienden

Laat je reactie achter