hartkatheterisatie

Als bij een patiënt hartproblemen worden geconstateerd, wordt deze vaak gevolgd door hartkatheterisatie. Het hart en de kransslagaders worden meestal gevisualiseerd door middel van contrastmedia en röntgenprocedures, zo nodig direct gevolgd door therapie. Deze procedure wordt ongeveer 700.000 keer per jaar in Duitsland toegepast.

Wat is een cardiaal katheteronderzoek?

Bij een onderzoek van de hartkatheter wordt een dunne plastic buis (katheter) in het vaatstelsel ingebracht via een ader (katheter met recht hart, "kleine hartkatheter") of een slagader (katheter van het linkerhart, "grote hartkatheter"). Met behulp van een contrastmiddel dat in de katheter is geïnjecteerd, worden het hart en de bloedvaten zichtbaar gemaakt in het röntgenbeeld. In de meeste gevallen wordt het linkerhartkatheteronderzoek niet alleen voor diagnostische doeleinden uitgevoerd, maar gekoppeld aan een therapeutische procedure tijdens dezelfde sessie.

Het onderzoek van de hartkatheter houdt zeker risico's in - naast bloedingen of bloeduitstortingen op de plaats van de punctie, met name hartritmestoornissen, hartaanvallen, beroertes of vaatverwondingen. Het contrastmiddel dat wordt gebruikt bij coronaire angiografie kan leiden tot allergische reacties en (voorbijgaande) verslechtering van de nierfunctie. Met name risico's zijn oudere mensen of mensen met chronische aandoeningen zoals nier- of hartfalen. Daarom moeten de risico's altijd worden afgewogen tegen de verhoopte voordelen.

De linkerhartkatheter

De meer frequente katheterisatie van de linker ventrikel zal abnormale veranderingen in de kransslagaders, hartkleppen, myocardium of hartdefecten van de linker atriale of linker ventrikelkleppen diagnosticeren. Kennis van de exacte locatie van vernauwingen in de kransslagaders is bijvoorbeeld nodig om een ​​vaatverwijding uit te voeren met behulp van een ballon (ballondilatatie) of een bypass-operatie.

Voor onderzoek, na lokale anesthesie, wordt de katheter voortbewogen tegen de stroomrichting naar de linker hartkamer via een punctieplaats in de lies (of meer zelden via een blootgestelde slagader in de elleboog). Vervolgens wordt een röntgencontrastmiddel geïnjecteerd in de linker hartkamer, de hoofdslagader en de linker en rechter kransslagaders. Op de monitor kan de arts vervolgens precies bepalen waar de bloedvaten verkleind of gesloten zijn.

Dit deel van het linkerhartkatheteronderzoek wordt coronaire angiografie genoemd en kan worden aangevuld met een echografisch onderzoek (IVUS = intravasculair ultrageluid) en een drukmeting in de bloedvaten (drukdraad).

De juiste hartkatheter

De katheter van het rechterhart meet de druk in de longslagaders en de pompkracht van het hart. Daarom komt men meestal zonder contrastmiddel en röntgenstraling. De katheter van het rechterhart wordt gewoonlijk ingebracht via een prikplaats op de kromming van de arm, af en toe over de lies. Aan de bovenkant van de buis bevindt zich een kleine opblaasbare ballon, die met de katheter in de ader wordt ingebracht en vervolgens wordt opgeblazen. De ballon wordt met de bloedbaan in het rechteratrium en via de rechterkamer in de longslagader gespoeld (vandaar "infiltratiekatheter").

Tijdens het onderzoek stopt de katheter korte tijd op de verschillende delen van het hart om de bloeddruk en de zuurstofverzadiging van het bloed op deze punten te meten. Verhoogde druk in de longcirculatie kan een teken zijn van een stoornis in de bloedsomloop van de hartspier.

Stresstest als aanvullend onderzoek

Vaak wordt de juiste hartkatheter geassocieerd met een stresstest. Daarbij komt de patiënt tijdens het liggen een fietspedaal in. De waarden gemeten met deze fysieke belasting worden vervolgens vergeleken met de overeenkomstige rustwaarden en verschaffen aldus informatie over de hartfunctie als geheel. Dit waardeverschil is vooral belangrijk bij het beoordelen van de effectiviteit van hartkleppen.

Verhoogde druk in de longcirculatie tijdens inspanning kan ook een maat zijn voor de omvang en effectiviteit van hartbotsstoftekorten. Als vermoedelijke pathologische veranderingen in de rechterhelft van het hart, maar ook bij de rechterhartkatheter en een contrastmiddelgeregeld röntgenonderzoek kunnen worden uitgevoerd.

Hartkatheter als een therapie-instrument

Als onderdeel van een hartkatheterisatie worden gewoonlijk directe therapeutische maatregelen zoals de expansie van de kransslagaders (PTCA) met behulp van een expansieballon of bovendien de stabilisatie van de bloedvatwand door middel van een steunrooster (stent) uitgevoerd. Hartspierbiopten zijn ook mogelijk. In dit geval is er een tanginstrument op de katheter waarmee een weefselmonster kan worden genomen.

Deel met vrienden

Laat je reactie achter