Dat is in Grappa

Grappa proeft de Duitsers. Wie waardeert de verleidelijke, mondgeblazen grappa-flessen niet? Leer meer over deze nobele geest en de verschillen in dit "levenswater". Grappa is een alcoholische drank gemaakt van afvallen (het residu van de druiven die druiven maken: stengels, stengels, pitten en vooral de druivenhuid). De naam is internationaal beschermd. Grappa mag alleen in Italië worden gemaakt. Analoge producten worden bijvoorbeeld "Marc" in Frankrijk en "Trester" in Duitsland genoemd. Grappa hebben meestal een alcoholgehalte van 43% vol.

Oorsprong van grappa

De geboorte is in het duister van de geschiedenis. Over de oorsprong zijn er de verschillende veronderstellingen: in de 5e eeuw zouden de Bourgondiërs de kunst van de distillatie van het afval in Friuli hebben gebracht. Anderen beweren dat de Friulians deze kunst al onder de knie hebben. Anderen zeggen dat de uitvinding kwam van de Arabieren die Sicilië bezetten in de negende eeuw.

Het is duidelijk dat de Arabieren de kunst van distillatie hebben ontdekt. Hoewel trapping en export in de 15e eeuw verhandelbaar waren, bleef grappa een al lang onbekend wijnbouwersmerk, vooral omdat wijnbouwers kleine hoeveelheden grappa konden noemen voor eigen gebruik zonder voorwaarden.

Last but not least dient Grappa de dorpsbevolking nog steeds als 'thuisgeneesmiddel'. Pas sinds de jaren zestig en zeventig van onze tijd werden de "Armeleuteschnaps" een internationale drank. Het baanbrekende werk van individuele distilleerders en wijnmakers in de productie, nieuwe vormen van glas en verpakkingen en de vooruitgang van de Italiaanse gastronomie en wijncultuur gaven de Grappa zijn nieuwe, moderne imago. Vandaag is Grappa een "plezierige kers op de taart van een verfijnde eet- en drinkcultuur".

Verschillen in Grappa

Het verschil tussen de grappa is minder gebaseerd op de gebruikte vuurtmethode dan op de uitgangsmaterialen (druivenras, zuurgraad, hoeveelheid afvallen, verhoudingen van druivenstelen, enz.), Duur en soort opslag (vatgrootte, leeftijd en soort) en in de "kunst" van de grappa distilleerder.

Grappa heeft al een aantrekkelijke smaak kort na de destillatie. Je hebt maar een korte vatrijpheid nodig. Natuurlijk geven goede branders hun grappa een langere rijpingstijd om hem finesse, volheid en complexiteit te geven. "Stravecchia" of "Riserva" betekent bijvoorbeeld dat grappa minstens een half jaar in een houten vat en een half jaar in een gesloten roestvrijstalen tank is opgeslagen.

Men onderscheidt tussen gearomatiseerde en niet gearomatiseerde grappa. Voor de gearomatiseerde grappa worden aroma's zoals kruidenextracten, fruit of bloemige aroma's aan de grappa toegevoegd. Veel Grappa zijn vandaag gesorteerd, dat wil zeggen, uit een enkele gedistilleerde druif.

Vooral bekend zijn de internationaal bekende druivensoorten: Chardonnay, Sauvignon en Pinot Noir. Met een beetje oefening kan de druivensoort worden herkend aan de geur en smaak.

De kiemcellen van de Grappa-cultuur zijn Friuli, Piemonte, Veneto en Trentino. Vanwege het koelere Noord-Italiaanse klimaat (hogere zuurgraad) produceren deze regio's zeer high-finesse en volle grappa.

Wanneer en hoe te genieten?

Grappa staat bekend als een spijsvertering, als een harmonieuze afronding van een maaltijd. Goede grappa die je op kamertemperatuur drinkt, bij voorkeur in formmechten Grappa-glazen. Daarom zijn Grappa en Grappa glazen ook een smaakvol geschenkidee voor de gastheer. Grappa kan ook op zichzelf worden gedronken: bijvoorbeeld met koffie of mokka of met een glas mineraalwater aan de zijkant. Maar Grappa heeft ook zijn weg gevonden naar de barmix-drank (bijv. "Grappa-Fiz").

Deel met vrienden

Laat je reactie achter