overtraining Syndrome

Elke atleet voelt zich overbelast tijdens de training en kan niet dezelfde prestaties als gewoonlijk leveren. Als je echter permanent verergert, ondanks regelmatige training, wanneer je benen en geest zwaarder worden en er geen verbetering is tussen de sessies, praten deskundigen over rusttraining, ondanks rustperioden. Naast de achteruitgang van de prestaties zijn chronische vermoeidheid en slaapstoornissen andere veel voorkomende klachten. Overtraining manifesteert zich vaak op twee niveaus: enerzijds leidt het tot tachycardie en slaapstoornissen, aan de andere kant tot depressieve stemmingen. Als er na twee of drie weken geen verbetering is, is een bezoek aan de arts vereist, bijvoorbeeld om een ​​infectie uit te sluiten (virale ziekte, ontsteking van het gebit).

Oorzaken van overtraining syndroom

Regelmatige training is belangrijk, omdat niets uit het niets komt. Maar soms schiet het schot ook averechts: bijvoorbeeld in overdreven training, vooral in duursporten met hoge intensiteit, door frequente wedstrijden of een te snelle toename van de training. Vooral monotone bewegingen zijn problematisch (een voorbeeld uit het niet-sportgebied zijn professionele pianospelers). Naast de overmatige trainingsbelasting kunnen stressfactoren zoals relatieproblemen, examensituaties of tijdschaarste, evenals een onvoldoende genezing van infecties en een eenzijdig dieet de oorzaak zijn van het overtraining syndroom.

Symptomen: herkent overtraining

De diagnose 'overtraining' is meestal niet eenvoudig om te stellen. Vooral bij vermoeidheidstoestanden is een kortere duur vaak slechts een overbelastingstoestand. Hoewel artsen hormonale veranderingen hebben vastgesteld die geacht worden het lichaam te beschermen tegen verdere inspanningen, zoals zelfbeschermende feedback, bestaan ​​er nog geen traditionele bloed- en urine laboratoriumtesten.

Naast de hierboven genoemde symptomen zijn vragenlijsten nuttig gebleken, waarbij atleten hun eigen conditie moeten karakteriseren. Een andere mogelijkheid is een test op de fietsergometer, waarbij een verslechtering van de snelheid of het kortetermijnuithoudingsvermogen en een verminderde zuurstofopname die vaak daarmee gepaard gaat, kunnen worden gedetecteerd. Typische symptomen van overmatige inspanning zijn onder meer een branderige keel en gastro-intestinaal ongemak dat optreedt tijdens inspanning.

Een Nederlands onderzoek ondervroeg bijna duizend hardlopers, fietsers en triatleten over het onderwerp overmatige inspanning. Dienovereenkomstig klaagde 71% van de hardlopers, 67% van de fietsers en 57% van de triatleten over maagproblemen. Peters, een wetenschapper van de Universiteit van Utrecht, ontdekte ook dat maar liefst 18 procent van de atleten medicijnen gebruikte om hun aandoening te bestrijden. Maagzuur, winderigheid, opgeblazen gevoel of regurgitatie waren de meest voorkomende symptomen van overtraining syndroom geïdentificeerd in het onderzoek.

Zoek de optimale (trainings) maat

  • Verhoog langzaam de training
  • Zorg voor voldoende rust
  • Evenwicht sporten: onderbreek de monotone training door andere (voorwaardelijk minder stressvolle) sporten
  • Stressbalans: bijvoorbeeld yoga
  • Neem infecties serieus en genees ze
  • Besteed aandacht aan het juiste dieet
  • Waarschuwingsbord voor overtraining is een plotselinge daling van de prestaties ondanks training
Deel met vrienden

Laat je reactie achter